Wyspa na Jeziorze Słonym. Powierzchnia całkowita jeziora 119,5 ha, długość 2,2 km, maksymalna głębokość 6,5 m. Nieruchomość składa się z wyspy oraz gruntu położonego po stronie lądu. Całkowity obszar wyspy to 20700m2: ŁVI - 0,67 ha PsVI - 1,40 ha Obszar od strony lądu 5500m2: RVI - ,22 ha Ł V - 0,33 ha. Wyspa na Jeziorze Słonym jest wyjątkowym miejscem dla wyjątkowych ludzi w wyjątkowej cenie tylko 199 pln za m/kw. To cudowne miejsce zarówno dla amatorów wędkarstwa jak i ludzi zamiłowanych w szeroko rozumianej rekreacji wodnej. Wyspa ta jest perełką w kompleksie Borów Tucholskich. Poniżej przedstawiamy odległości w km do wybranych miast : - Gdańsk - 89 km - Warszawa - 300 km - Bydgoszcz - 102 km - Toruń - 103 km - Grudziądz - 43 km - Poznań - 230 km - Koszalin 195 km Piękno otaczającej natury, niezapomniane widoki, bliskość wyjątkowej fauny i flory to niewątpliwe zalety tego miejsca. Nad wschodnim brzegiem Jeziora Słonego położony jest rezerwat o powierzchni 5,26 ha. Chroni kolonię czapli siwej oraz fragment boru mieszanego z około 200 - letnim drzewostanem sosnowym. Nad jeziorem ciągnie się pas brzegowy olchy i sosny. W podszycie występuje w drobnych kępach brzoza i jałowiec. Znajduje się tu około 30 gniazd czapli. Otaczający wyspę kompleks Borów Tucholskich to wyjątkowa mieszanka dziesiątek rodzajów rośliń i wielu gatunków zwierząt. Na obszarze Parku zanotowano wystąpowanie 37 gatunków ssaków: 4 z rzędu owadożernych Insectivora, 9 z rzędu nietoperzy Chiroptera, 2 z rzędu zajęczaków Lagomorpha, 10 z rzędu gryzoni Rodentia, 8 z rzędu drapieżnych Carnivora, 4 gatunki parzystokopytnych Artiodactyla. Ochroną ścisłą objętych jest 14 gatunków, a częściową 5. Park Narodowy "Bory Tucholskie" z punktu widzenia wymagań środowiskowych ssaków oferuje pozornie słabo zróżnicowane warunki przyrodnicze, bowiem blisko 85% zajmują środowiska leśne, głównie świeże bory sosnowe. W tym leśnym krajobrazie znaczącą rolę dla bogactwa gatunkowego fauny mają zbiorniki i cieki wodne. Poza tymi środowiskami na bogactwo gatunkowe pozytywnie wpływa obecność innych środowisk leśnych: borów bagiennych oraz niewielkie fragmenty lasów liściastych - łęgów i olsów, a także różnego typu tereny otwarte - łąki, pastwiska, wrzosowiska i torfowiska. Flora Parku Narodowego „Bory Tucholskie” należy do średnio bogatych. Na terenie tym odnotowano 640 gatunków roślin naczyniowych, co stanowi około 33% całej flory Polski niżowej i około 40% flory Pomorza Zachodniego. Na terenie Parku Narodowego i otuliny łącznie odnotowano 807 gatunków. Mimo to flora tego terenu wyróżnia się od innych znaczną ilością unikalnych w skali całego kraju gatunków. Liczne są tu gatunki reliktowe, czyli charakterystyczne dla minionych epok klimatycznych i właściwych im formacji roślinnych. Do najstarszych składników flory parku zaliczamy relikty glacjalne, które dzisiaj charakteryzują się zasięgiem arktyczno-alpejskim, borealno-alpejskim i borealnym, a są to: bagno zwyczajne Ledum palustre, borówka bagienna Vaccinium uliginosum, bażyna czarna Empetrum nigrum, zimoziół północy i trzcinnik prosty. O unikalności tego terenu świadczyć może również stosunkowo duża liczba gatunków objętych ochroną gatunkową oraz roślin posiadających kategorię zagrożenia, wymienionych w „Czerwonej liście roślin naczyniowych zagrożonych w Polsce” i w „Polskiej Czerwonej Księdze Roślin”.

Prowizja jest płatna w dwóch ratach.